Maker Stories! De geschiedenis van acrylaatglas

Acrylglas is ook bekend onder de benamingen Kunstglas of Plexiglas. Terwijl de eerste twee termen fabrikant-onafhankelijk zijn, is de laatste enkel een merknaam van de meest bekende acrylglasproducent in Duitsland. Ongeacht de gebruikte productbenaming gaat het echter om transparante kunststofplaten van polymethylmethacrylaat (PMMA).

Ontdek nu Acrylglas

Het kunststofglas wordt in Duitsland nu al bijna 100 jaar geproduceerd. Vanwege de vele praktische voordelen vindt het zowel in verschillende industriële sectoren als in de woning gebruik. De toepassingsgebieden zijn veelzijdig en er zijn bijna ontelbare mogelijkheden om acrylglas te verwerken – van vensterpanelen tot douchewanden en fotolijsten.

De ontwikkeling van acrylglas

Als ontdekker van het acrylglas geldt de Duitse scheikundige Otto Röhm, die leefde van 1876 tot 1939. Röhm volgde eerst een opleiding tot apothekersassistent en studeerde daarna farmacie en chemie. Al in zijn proefschrift, dat hij in 1901 afrondde, onderzocht hij de acrylzuur en de polymerisatieproducten daarvan. De basis voor zijn latere ontdekking werd dus al tijdens zijn studie gelegd. In 1907 richtte hij samen met Otto Haas het bedrijf Röhm & Haas op, dat zich specialiseerde in de ontwikkeling van chemische producten voor de leer- en textielindustrie.

De beginjaren van de “rubberbewerking”

Daarnaast hield het bedrijf zich bezig met de ontwikkeling van diverse kunststoffen, waaronder vooral acrylaat- en methacrylaatverbindingen. Het onderzoek was destijds echter met hoge kosten verbonden en bood nauwelijks uitzicht op noemenswaardige economische successen.

Otto Röhm was echter overtuigd van het potentieel van het polymerisaat van de acrylzuurester en zette zijn zoektocht naar een geschikt productieproces onverstoorbaar voort. Wat begon als een klein onderzoeksproject onder de naam “rubberbewerking” werd na het einde van de Eerste Wereldoorlog een hele eigen afdeling binnen het bedrijf Röhm & Haas. In het kader van het kostbare kunststofonderzoek kwam het niet zelden tot explosies en andere complicaties. Een ander probleem van de onderzoeksafdeling van Röhm was dat deze in vergelijking met de talrijke concurrerende bedrijven aanzienlijk slechter uitgerust was.

Eind jaren 1920 slaagde het onderzoeksteam rond Röhm er uiteindelijk in om de eerste succesvolle uitvinding te doen. In het kader van de zoektocht naar productieprocessen voor synthetisch rubber ontwikkelden de onderzoekers meer of minder toevallig het zogenaamde LUGLAS. Dit is een splinterveilig veiligheidsglas dat vooral voor autoruiten werd gebruikt. Met dit product maakte het bedrijf in 1928 de overstap naar de acrylatmarkt.

Gelukkige toevalligheid

In de jaren 1930 zette niet alleen het bedrijf Röhm & Haas, maar ook de wereldwijde concurrentie de zoektocht naar industrieel toepasbare kunststoffen voort. Röhm en zijn team werkten op dat moment voornamelijk met methacrylaten. De ontdekking van het acrylglas gebeurde per toeval. Een fles met een monster van het monomere Methylmethacrylaat (MMA) werd in de buurt van het raam bewaard. Toen deze in contact kwam met daglicht, werd deze vernietigd. Er vond een polymerisatiereactie plaats die een blok van Polymethylmethacrylaat (PMMA), het grondmateriaal van het acrylglas, achterliet.

Na de toevallige ontdekking volgden verdere pogingen, waarbij het uiteindelijk lukte om het materiaal gecontroleerd te produceren. Door polymerisatie tussen platen ontstonden dunne platen van het gewenste acrylglas. Het bedrijf Röhm & Haas doopte het nieuw ontdekte materiaal “Plexiglas” en registreerde het in 1933 uiteindelijk als merk.

Acrylglas individueel configureren